Belasting verdubbelen terwijl doelen niet worden gehaald?

In dit artikel:

De aangekondigde verdubbeling van de waterschapsbelasting richting 2050, zoals gepresenteerd door de Unie van Waterschappen, roept vooral kritiek op: in plaats van die maatregel als onvermijdelijk te accepteren, pleit het commentaar voor eerstserieuze kritiek op het eigen beleid van de afgelopen jaren. Inwoners krijgen opnieuw een forse rekening gepresenteerd, terwijl onderhoud, modernisering en waterkwaliteit jarenlang onvoldoende prioriteit hebben gekregen.

Waterschappen zelf erkennen dat veel rioolwaterzuiveringen uit de jaren ’80 aan het einde van hun levensduur zijn en dat delen van de technische infrastructuur verouderd zijn. Waterschap Hollandse Delta spreekt expliciet van “versnipperde techniek” en achterstallig onderhoud bij gemalen en installaties. Tegelijkertijd laat een tussenbalans van provincie Zuid‑Holland zien dat nog geen enkel waterdeel aan Europese normen voldoet en dat bijna 60% van de geplande maatregelen niet is uitgevoerd, ondanks honderden miljoenen euro’s aan investeringen in vijftien jaar.

Dat alles voedt vragen over waarom huishoudens en het mkb nu extra moeten betalen terwijl agrariërs soms juist belastingverlagingen kregen, en waarom achterstallig onderhoud en inefficiënties niet eerder structureel zijn aangepakt. Klimaatverandering maakt investeringen in dijken, gemalen en zuivering onvermijdelijk, maar voordat lasten verdubbelen is transparantie over gemaakte keuzes, uitvoeringstekorten en efficiencywinst noodzakelijk. Anders blijft het beeld hangen van organisaties die jarenlang achter de feiten aanlopen en de rekening bij burgers neerleggen.